ghâru
Robâ
Oca' lako, Oca' bhârâng
[beccè']ghâru
[beccè']- (OL) ghâru, ngokor bâgiân ḍâri bhâdhân kalabân koko polana aromasa ghâthel.
- (OB) ghâru, alat kaangghuy nangghâlâ sabâ.
Keccap
[beccè']Onḍhâgghâ bhâsa
[beccè']ènje'-iyâ (lomra)
Sambhâdhân
[beccè']Kabbhi
Pertalan
[beccè']- bhâsa Inḍonèsia:
- mengukur bagian tertentu dari tubuh dengan kuku karena merasa gatal.
- garu ( alat pembajak sawah, alat untuk menyiangi)
Conto
[beccè']- Alfina ghâru tanang.
- Muarris mellè ghâru kaangghuy sabâna.
Sombher
[beccè']Pawitra, Adrian. 2009. "Kamus Lengkap Bahasa Madura Indonesia". Jakarta: Dian Rakyat. Kaca 184.